„Síðustu daga hef ég setið undir ýmsum ærumeiðingum og verið borin sökum sem ég hefði aldrei getað ímyndað mér. Ég er máluð upp opinberlega, með skipulögðum hætti sem transfóbískur og hatursfullur rasisti. Mér eru gerðar upp skoðanir á borð við að vilja heimila pyntingar á transfólki, afneita tilvist þess og útrýma því. Þetta er auðvitað sturlað, og magnað hvernig áróðursvélin í minn garð er drifin af stjórnlausu hatri og reiði,“ segir Iva í nýjum pistli þar sem hún fjallar um hvernig þessu máli hefur undir fram.
Aðdragandi málsins er sá að Ferðamálastofu, Sjálfsbjörg og ÖBÍ barst ábending frá ónefndnum aðila sem benti á að Iva væri ekki öll þar sem hún er séð, skoðanir hennar væru varasamar, hatursfullar og ekki endilega víst að þessar stofnanir og samtök vildu vera með hana í téðu myndbandi.
Heiftúðugar umræður um netinu
Ráðist var í að klippa Ivu út úr myndbandinu, sem hafði verið birt, og henni tilkynnt að svona væri þetta. Þetta kom flatt upp á Ivu sem kannaðist ekki við að vera hatursfull manneskja né að hún hafi sagt neitt í þá átt á netinu. En allt kom fyrir ekki og ógreinileg svör bárust um hvaða hatursfullu ummæli þetta væru sem um ræðir. Hins vegar væri ekki hægt að bakka með þessa ákvörðun.
Iva segist hafa upplifað þetta sem mismunun og ætlar að leita réttar síns. Vísir greindi frá þessu fyrir viku.
Iva segir að við það hafi sprottið heiftúðugar umræður á netinu, eins og kannski var viðbúið. Hún fer yfir málið í pistli sem hún birtir á Vísi en henni er legið á hálsi að hafa verið í samtökum sem kalla sig LBG teymið sem gerði athugasemdir við frumvarp sem fyrir liggur á Alþingi um breytingar á almennum hegningarlögum sem á að gera svokallaðar bælingarmeðferðir refsiverðar. Athugasemdir hópsins hafa af þeim sem einkum láta sig málefni transfólks sig varða verið túlkuð sem transfóbísk.
Langt gengið í að skaða ímynd Ivu

Iva segist ekki tilheyra LBG teyminu lengur.
„Fólk sem skilur þetta sem stuðning við pyntingar eða útrýmingar á transfólki er annað hvort viljandi að ljúga upp á mig í þeim tilgangi að skaða ímynd mína eða það býr einfaldlega í bjöguðum raunveruleika sem flestir hafa ekki getu til að setja sig inn í.
Ég læt hérna nokkur skjáskot fylgja og leyfi svo bara hverjum og einum að dæma hvaðan hin raunverulega hatursorðæða kemur,“ segir Iva meðal annars í pistli sínum.
Hún segist með þykkan skráp og sér líði ágætlega þrátt fyrir þann óhróður sem hefur dunið á henni.
Hún þekki lítið annað en að búa í samfélagi sem geri ekki ráð fyrir sér.
„Þarna varð mér illt í réttlætiskenndinni og ég hafði engu að tapa með því að varpa ljósi á þessa óréttmætu mismunun af hálfu opinberrar stofnunar.
Mér líður betur að hafa komið þessu frá mér og bíð spennt eftir niðurstöðum réttarkerfisins.“